Een zwarte dag voor Halestra

Dedju, wat hebben ze met u gedaan, Dirk... Zo zou jij het zelf geformuleerd
hebben. Onbehouwen, recht voor de vuist, vanuit het hart, grote mond met
klein hartje, maar... eerlijk én niet achter de rug. We kwamen je tegen op
wedstrijden, stonden met enkele collega's trainers te praten en je kwam
erbij: "Ah, de heren toptrainers, hoe is 't ermee?" Zo liep je schertsend
door het atletieklandschap als: atleet eerst, dan trainer, secretaris,
redacteur clubblad, voozitter, speaker, ... wat bestaat er nog in een club?
Jij WAS Halestra.

We spraken in Gent op de relays nog af om samen naar de VAT-dag te gaan in
Leuven, samen met Achilles Vanhoo. " IK zal wel rijden" zei je tegen
Achilles, "dan kun je een pint drinken. We zullen daar wel niet veel
bijleren, maar allee, we zijn dan nog eens samen."

Linda en familie, woorden schieten uiterard tekort. Wat jij voor de
atletiek gedaan hebt is zoveel maar het gebeurde altijd in de schaduw. Je
verdiende beter dan je man zo vroeg te moeten verliezen. Hopelijk kun je
samen met de dochters moed en veerkracht vinden bij elkaar om verder te
gaan.

Van Dirk wil ik afscheid nemen met de woorden van Bram Vermeulen: " Je hebt
een steen verlegd in een rivier op aarde".

Met pijn in het hart afscheid nemend,

André en Anny

Mijn innige deelneming aan zijn familie, clubleden en vrienden.

Diederik was een voorbeeld van dienstbaarheid en via de atletiek maakte hij heel wat mensen tot wat ze nu zijn, met karakter, standvastig en dankbaar, klaar om sterk door het leven te gaan. Hij kwam met plezier naar onze piste te Nieuwpoort of naar de Westhoekcross “omdat jullie ook altijd talrijk naar de cross te Aalter komen”. Eigenlijk kende ik zelfs zijn familienaam niet en hij waarschijnlijk de mijne ook niet, maar hij stapte steevast op me toe met de woorden “Ah, mijnheer de president” of “mijnheer de voorzitter” of “vrienden uit Nieuwpoort”. Als ik, als microman te Nieuwpoort, een verantwoordelijke van Halestra zocht keek ik steevast in zijn richting, Halestra was Diederik en Diederik was Halestra. Het genieten aan de micro op “zijn” cross, waar hij zo fier op was, en bressen dichten op de interclub bij de AC heren op de piste te Aalter. Diederik was iemand die atletiek “ademde”, hij was, net als ik, overtuigd van de vormende waarde ervan. We deelden de ontgoochelingen, de net-niet ervaringen van interclubs, maar ook de vreugdes en de passie van de atletiek. Er was ook een gelijklopend project met onze nieuwe pistes. We zullen zijn muts, zijn fototoestel en zijn op ons netvlies gebrand gezicht blijven zoeken, we zullen zijn aanmoedigingen voor zijn atleten missen.

Aan de vrienden van Halestra : laat Diederik dit alles niet voor niets gedaan hebben, help hem zijn levenswerk verder uitbouwen, laat nieuwe Diederiks opstaan. Zijn werk is niet af. Hij zal nu wat meer delegeren en uit handen geven, maar hij blijft, als voorzitter, van hierboven toekijken. Jullie gaven hem zaterdag op de begrafenis een indrukwekkend huldebetoon, maar nu zegt hij zeker, hem kennende en doelend op de werking van zijn Halestra, “het werk is nog niet af”. Jullie kunnen hem trouwens volgend jaar een sportief huldebetoon brengen door één van zijn diepste wensen in vervulling te doen gaan : met de AC heren op jullie eigen piste promoveren naar 1ste landelijke. En dan die trofee hoog in de lucht steken. We zullen hem van hierboven zien lachen. Misschien neemt hij wel een luchtfoto.

Sterkte,

Eddy Louwie, voorzitter MACW afdeling Nieuwpoort

Ik heb het geluk gehad Diederik te mogen leren kennen. Hij zal mij steeds bijblijven als iemand die zich met hart en ziel inzette voor de atletiek en die een positieve invloed had op de atleten.
Zijn heengaan is dan ook een groot verlies voor ZIJN club Halestra en voor de atletiek in het algemeen.
We zullen Diederik NOOIT vergeten!!!

Heel veel sterkte aan familie, vrienden en de atleten van Halestra.

Kris Goossens en familie

Toen Dennis begon te lopen bij Halestra leerden we je kennen Diederik,
het contact was nog nauwer toen we begonnen met Start To Run, we waren bij de eerste sessie, je gedrevenheid viel ons allemaal op,
ook al kregen we training van Toon je was altijd aanwezig om ons aan te moedigen.
je wens was dat iedereen het diploma van de vijf kilometer zou halen.
ja we joggen nog altijd, dit is ook dan zij jou niets aflatend enthousiasme.
toen we zondag hielpen op de cross kon niemand vermoeden dat dit de laatste keer zou zijn dat we je lach en kwinkslagen zouden horen
bedankt voor alles we zullen nog vaak aan je denken tijdens het joggen
veel sterkte voor Linda en de kinderen en ook voor alle clubleden
hopelijk draait Halestra ook zonder jou op volle toeren
Diederik waar je ook bent het ga je goed

Katrien Roland Aline Dennis

diederik,dvo,didi

Vandaag op de wedstrijd in deinze was het zo raar jou daar niet meer zien rond te lopen en kijkend naar al jouw atleten .
Het was zo raar jouw niet meer te horen tijdens de wedstrijd , je niet meer horen supporteren .
Het was zo raar niet meer naar jou te gaan voor ng wat goede raad voor de wedstrijd en een kaartje te halen bij jou .
Maar toch dacht ik aan jou ,ik hoorde je in mijn gedachten supporteren .
Iedereen heeft vandaag in het bijzonder gelopen voor jou ! .
Je was de ziel van de club , was overal aanwezig .
Gaf ons altijd goede raad .
Motiveerde ons voor de wedstrijden en we konden altijd op jou rekenen .
We missen je allemaal zoo !

Diederik we vergeten je nooit !!!

Diederik,

Het dringt nog altijd niet goed tot me door.
Ik kan me gewoon geen trainingen en wedstrijden zonder jou voorstellen.
Je stond ALTIJD voor ons klaar.
Met alles konden we bij jou terecht.
Je had soms lastige trainingen voor ons in petto, maar daardoor werden we juist beter.
Je had het beste met ons voor en gaf ons zo vaak tips.
We blijven verder lopen en gaan ons uiterste best doen.
We doen het voor jou, Didi!
Anne-Sophie Steyaert

Beste Diederik,
Weet je nog, zo'n 40 jaar geleden, stond ik regelmatig als klein manneke in de beenhouwerij van je ouders. Beiden zijn we immers geboren en getogen Landegemnaren.
Zoveel jaren later hoorde ik je wel eens met enige trots tegen de mensen zeggen dat ik nationaal recordhouder ben geworden dankzij de uitstekende entrecoten van bij je vader. Typisch Diederik.
Ik zal je vooral blijven herinneren als iemand met een zotte, maar terzelfder tijd ongelooflijk nooit aflatende wil om je doel te bereiken; zo zouden er in ons atletiekland meer moeten zijn.
Ieder van ons is er zich goed van bewust dat je een grote leemte zal nalaten.
Marnix Verhegghe
KAAG

Ik was enorm geschrokken door het droevige nieuws te horen. Ik zal het nooit vergeten, mijn eerste training in de atletiek was bij jou Diederik. 10 rondjes lopen op de piste zonder te stoppen was mijn opdracht. Het was mij veel te lastig, ben dan maar overgestapt naar de sprint... :-)
Ik zal je nu nooit meer tegenkomen in de bossen van Maria-Aalter... Het ga je goed diederik

Eveline Smessaert en familie

Lieve Diederik.. De dag na je begrafenis besef ik het nog altijd niet echt goed dat ik je nooit meer egt zal zien of horen roepen naar mij.. Nooit zul je nog eens vragen of ik je graag zie,, nooit zul je nog eens vragen of ik de training graag doe,, terwijl 'k eigenlijk aant afzien ben.. Op wedstrijden zal ik je "van reethe" geroep missen !! Van ver hoorde ik je al supporteren. Kweet nog op het Bk in 2006, kmocht niet naar je komen omdat je zei dat je hart het ging begeven.. Je was zo blij en trots.. Alles wat ik ooit heb gepresteerd,, was allemaal door jou!! dankjuwell voor alles wat je voor me hebt gedaan !! Kga straks naar Deinze gaan lopen, was niet voorzien maar 'k doe het voor jou!! Lieve Didi, weet dat 'k je echt graag heb gezien, en dat altijd zal blijven doen!!
Je was als een soort van opa voor mij !! Die mij soms toch wel eens goed liggen kon hebben..
Kweet nog, tijdens de vakanties, dat 'k soms gewoon de telefoon niet durfde op te nemen om 9u want als 'k dat wel deed, was de kans er dat jij het was om te zeggen dat 'k over 5min moest klaarstaan want dat je mij ging komen halen om te lopen.. Nu wou ik dat ik terug die telefoontjes kreeg, soms heb 'k gwn de neiging om je op te bellen..
Ik mis je echt lieve diederik!! Al de gesprekken die we hadden, over onderwerpen waarover ik zweeg tegen anderen!! We hebben zotveel gezevert tegen elkaar, je was dan ook zo'n onozelaar.. Dit was ook 't laatste wat ik tegen je zij;; "gij onozelaar daje bent"..

Diederik toch,, het ga je goed!!

Ik denk aan je,, voor altijd!<3

Met verstomming werd ik verslagen toen mijn persoonlijke trainer LUC lievens mij concateerde en het nieuws meedeelde. Ik herriner me toen je luidskeels al je atleten zo kon voorruit helpen als een echte atletieffanaat dus. Ik weet nog hoe dikwijls je kurt Maenhout opjutte in een duel om de de ereplaatsen. je was een uniek iemand. Ik zal vooral je persoonlijkheid en je stem missen. Afscheid nemen doet altijd pijn, momenteel ligt mijn PA amper 62 geworden ook te GENT in het UZ en vecht hij voor zijn leven.
Het leven kan zo kort zijn.... .
Ik wens gans de familie véél sterkte in deze moeilijk periode.

christian (zottegem atletiek)

Wat men ons nu kwam vertellen wilden en konden we niet geloven, iemand met zoveel levensvreugde. Zondag op de cross in Aalter stond je nog te grappen door de micro. Je vertelde dat je mooie foto's had die je wou doorsturen. En nu dit. In Semmerzake stond je nog ons Joke aan te moedigen en nu. We zullen je missen verdorie Diederik toch. Van ver konden we je aanmoedigingen horen, ook al wonen we nu in Lokeren, je was ons niet vergeten. Dit deed deugd. Een mens in hart en nieren, steeds oprecht, altijd goedgezind en zo kan ik nog wel even doorgaan. Blij dat we je hebben gekend.Veel sterkte aan je familie. We zullen aan je denken met een goed gevoel. Hou ons in de gaten van hierboven. Lieve atletiekvriend,

Diederik,
wat een klap kreeg ik toen ik de site van de VAL raadpleegde!
Het kon toch niet waar zijn!
Ik kende je al zo lang; je was nog een jonge senior en ondanks ik drie jaar ouder was, wou je voor ons niet onderdoen.
Toen was je al zo gedreven.
Zondag nog op "jou" wedstrijd stapte je op mij toe met de woorden "ik ben zo blij dat je wéér gekomen bent!
Nochtans was ik er maar als bladvulling, want pas terug herbegonnen, na drie maand blessure...en de leeftijd, weet je wel.
Maar dat typeert je, je kon zo dankbaar zijn.
Lachend antwoorde ik je toen: desnoods kom ik op één been, speciaal voor jou!
Na afloop van de wedstrijd moest ik, willen of niet, een "dreupelke" drinken "op zijn gezondheid".
Hoe cynisch klinken nu die woorden...precies of je voelde iets.
Beste vriend, ik zal je blijvend herinneren als een sportmens in hart en nieren, maar vooral als een ingoed mens!
Aan je vrouwtje,kinderen,familie en "jouw" Halestra m'n innige blijken van deelneming.
Het ga je goed daarboven... en zorg vooral verder goed voor alles wat je lief was!
Guido (Baert)

Diederik,

Pas na je begrafenis en bij het zien van je foto op je doodsprentje begint het pas goed tot me door te dringen. Ik zal nooit meer op de piste toekomen en je horen vragen "Ziede mij nog graag?", steevast gevolgd door een knuffel. We lachten wel eens met je kunst om ellenlang te vergaderen, iedereen aan te sporen zijne lotto te betalen,... Maar we hebben je nooit gezegd dat je de ziel van de club was en dat we je immens waardeerden. Nu is het te laat...¨

Ja Diederik, ik zie je nog graag! In gedachten zal ik dat ook blijven doen...

Diederik

Vrienden verliezen doet pijn , maar kort na elkaar twee echte vrienden zien verdwijnen uit je leven ....
Ik heb altijd veel waardering gehad voor je mensenkennis, je vakkennis, door niemand te evenaren . In naam van al jouw start to runners : bedankt voor de vele mooie loopmomenten . We zullen je missen op de piste.

We zullen Diederich zijn bezoeken aan de kopie- en uitleendienst van het Gemeentebestuur missen. Sedert 1985 liep hij geregeld binnen, altijd voor zijn club "Halestra", altijd druk in de weer, altijd de zon in huis.....
Het was een plezier om Diederich van dienst te zijn... Jammer dan hij zo vlug moest gaan, we zullen je missen.
Veel sterkte aan zijn familie.

Ontroerd

Dirk,

ik heb je uiteraard niet echt goed gekend, maar wat me opviel was je passie voor de atletiek, je vriendelijkheid en je kwinkslagen op de atletiekvelden. Ik ben (nogmaals) geschrokken van de realiteit van het korte leven en ontroerd door je vroege heengaan. Sterkte aan de familie en vrienden.

Patrick Himschoot

Baard, bril, vreugde, zeveren, piste, bos, duinen, lotto, trainingspak, roepen, schema's,.......enz allemaal eigen aan Diederik.
We zullen het allemaal heel erg missen jongen.

Veel sterkte aan de hele familie.

Beste Dirk,
als buurman kwam ik je zelden tegen maar als atletiek trainer des te meer. Als voetballer rondjes lopen op de piste is niet meteen het leukste maar telkens als jij er was stak ik meteen een tandje bij,en als we elkaar kruisten riepen we elkaar wel iets toe. Trainen op de piste zal nooit meer hetzelfde zijn! VAARWEL BESTE SPORTVRIEND!!!

Peter De Poorter en familie

Diederik, DVO, Ootje, 'opa',

mijn trainer,

Met de nodige humor heb je me gemotiveerd om een 'echte' sport te doen.
Ik heb onmiddellijk op je steun en vertrouwen kunnen rekenen. Jouw enthousiasme werd mijn enthousiasme.
Zelfs tijdens de lange periode dat ik geblesseerd was, bleef je me steeds aanmoedigen met een mailtje of een telefoontje. 'Niet opgeven Ilse, vertrouw op opa Didi, en bijt op uw tanden'. Ik keek er dan ook zo naar uit om binnenkort terug bij jou te trainen...

Woorden schieten me te kort, tranen kunnen de leegte niet vullen die je nalaat.
Ik zal je heel erg missen, en vooral, nooit vergeten.

Veel liefs,
je scholier Ilse

We dragen je voor altijd in ons hart en herinneringen Diederik !
Sterkte aan iedereen

Joke

Dirk, dit kan toch niet!
Hoewel het al 22 jaar geleden is, lijkt het pas gisteren dat we samen met die vele anderen op die versleten sintelpiste ons rondjes liepen.
Toen zei je al, "ooit komt er hier een tartanpiste - daar zorg ik wel voor". En uiteindelijk is het je gelukt ook. Bij de inhuldiging van de nieuwe piste spraken we hier nog over en je glunderde!
Een van de vele voorbeelden die je typeren en hoe we je zullen herinneren.
Dirk, nogmaals bedankt voor die schitterend tijd bij Halestra.
Aan Linda, de kinderen en familie, mijn innige deelneming in deze moeilijke tijd.
Jo Crappé

Ver buiten zijn club was Diederik bekend. Al 10 jaar ben ik weg uit de actieve atletiek, maar zijn schalkse en sympathieke pesterijen herinner ik me nog levendig. De atletiekwereld zal hem missen nu hij veel te vroeg heen ging. Oprechte deelneming voor het gezin en de familie. Bart Meganck - Vlierzele

Langshier willen wij onze deelneming betuigen.
Diederik zorgde er jaarlijks voor dat een generatie van ACME nog eens samenkwam op het jaarlijkse feestje.Zonder hem zou dit nooit gebeuren. Wij zullen hem nooit vergeten.
Frank,Janik,Maarten en Michiel De Bolster-Van Hecke

Je leerde ons trainen en afzien op de piste in Aalter, in Eeklo, in de knokse duinen en de Aalterse en Ruiseleedse bossen.
Jouw overgave voor het nobele doel, de sport, heb je overgebracht op mij en nog zovelen. Het aantal keren we elkaar kruisten tijdens het lopen zal je me nu kruisen in gedachten.
Ik ben trots dat ik 15 jaar lang de kans had je alsmaar beter te leren kennen.

Veel sterkte aan iedereen die het nodig heeft

Jesse

dirkske, didi , Van Ooteghem

Toen we dinsdag vertrokken om los te lopen en terug aan de sporttassen waren kwam er de slechte tijding, je was gevallen, toen ik op zoek naar was en je uiteindelijk vond zag ik je daar liggen en onmiddelijk kwam het ongeloof en verbijstering het zal toch geen waar zijn zeker, maarja het was uiteindelijk zoals ik vreesde, nu op de vooravond van je tenruste legging, weet ik nu al dat je zondag en de rest van mijn dagen altijd bij me zal zijn.
Ik zie je nu al zondag op de cross in deinze op de ezelweide staan, met u mutske veel te hoog op u kopke en roepent naar me alle' kurtje klein naar boven en groot naar beneden en optrekken achter de bochten, het zal raar doen dit nooit meer u je mond te horen, maar weet dat je stem nooit uit mijn hoofd zal zijn.
het gaat je goed daar boven.

groeten van je textielbaronneke kurtje

Het voltallig bestuur, trainers en atleten van Atletiek Land van Aalst bieden aan de echtgenote, nabestaanden en familieleden, alsook aan alle leden van atletiekclub Halestra, hun oprechte en innige deelneming aan bij dit plotse en veel te vroege overlijden van hun echtgenoot, (groot)vader, familielid, voorzitter en trainer.

Samen dingen doen zonder na te denken
en als de ander het nodig heeft wat extra aandacht schenken.
Samen trainen, samen organiseren,
anderen helpen, anderen motiveren.
We staan er niet zo bij stil
maar het is een heel gemis
als dat "samen" uit je leven
onverwachts verdwenen is.

Diederik, ik kende je als gedreven coach en trainer van Ann Moyaert (collega master atlete): gedreven, hard, toegewijd en vooral recht uit het hart.
Met grote bewondering sloeg ik je zondag laatstleden gade toen je fier, gedreven en met kennis van zaken je cross leidde !

Ik bied mijn innige deelneming aan de familie en alle HALESTRA-leden aan. Houd de moed erin en zet het levenswerk van Diederik met volle overtuiging verder !
Inge Adam - MACW-atlete

Diederik,

ongeloof !

ik mijmer terug in het verleden: samen ontelbare trainingen afgehaspeld als jonge twintigers toen jij pas in Aalter woonde, in 1978 Halestra nieuw leven ingeblazen en samen 15 jaar in het bestuur van Halestra. toen gaf ik op, maar jij bleef doorgaan, dertig jaar lang. de vele vergaderingen, artikels op stencil typen voor het klubblad, rondrijden met atleten, leden ronselen voor de interklubs, allemaal mooie herinneringen van toen.

je zal me altijd bijblijven als een man van principes, onverstoorbaar, recht op jouw doel af, overtuigd in wat je voor ogen had, nooit aflatend, dag in dag uit, zonder ophouden.
de ontelbare keren dat je zei: 'ik ga ermee stoppen', maar je stak nog een tandje bij.

Diederik, je hebt Halestra op de kaart gezet; zowat elke inwoner van Aalter leren lopen of toch minstens aangepord. het werd jouw meesterwerk waar je terecht fier kan op zijn.

Aan moeder Antoinette, Linda, Ann, Lien en familie veel sterkte

Aan Diederik, bedankt voor de vele uren die we samen hebben doorgebracht; het ga je goed op jouw laatste reis

Frank

Regelmatig kwamen we elkaar tegen tijdens het lopen in het bos van Sint-Maria-Aalter. Ik herkende je van ver want je trouwe hond week nooit van je zijde. En altijd weer, als we elkaar kruisten, was er die joviale begroeting, vaak gevolgd door een of andere kwinkslag. Ontmoetten we elkaar, voor of na het lopen, op de parking dan was je steeds te vinden voor een korte babbel. Enkele weken terug kwamen we bij toeval gelijktijdig aan in het bos en besloten we om samen te lopen. Onderweg praatten we wat, over alledaagse dingen, al hield het altijd wel ergens verband met lopen. Hoe kon ik toen weten dat dit ons laatste gesprek zou zijn...
Dirk, hoe oppervlakkig we elkaar ook gekend hebben, ik bewaar de beste herinneringen aan jou. Jouw jovialiteit en goede humeur zullen mij altijd bijblijven. Lopend in het bos, zal ik nog vaak aan je denken. Ik wens je familie heel veel sterkte toe en hoop dat het hen een troost mag zijn te weten dat je in de herinnering van velen zult verder leven.

Geert Wanzeele

Je bent onvervangbaar...

Niet te geloven dat ik je niet meer zal zien binnenwandelen in het kantoor. Je was altijd wel voor een grapje te vinden, graag gezien door iedereen. Bedankt dat ik je mocht kennen. Het ga je goed.

Mijn oprechte deelneming jegens Lienda, Lien, An, zijn moeder en familie en zijn naaste vrienden. Sterkte in deze donkere periode.

Elvira Vandewalle

Ach papa toch,

het doet me zoveel deugd om te lezen dat al deze mensen je graag zien, leuke herinneringen hebben aan jou, je zullen missen, ...
Bedankt allemaal! We halen hier veel steun uit in deze moeilijke dagen. De grootste troost die jullie ons kan geven is dat je papa laat voortbestaan in jullie herinneringen zoals hij was. Op die manier is hij niet echt weg en zal hij ongetwijfeld nog vele sportvrienden aanmoedigen om net dat tandje bij te steken als je denkt dat het niet meer gaat.

Ann

Lang geleden trainde ik bij Diederik op de sintelpiste waar we samen mooie momenten meegemaakt hebben zowel op training als op de wedstrijden. Nathalie leerde je kennen op de gekende provinciale trainingen waardoor onze band speciaal bleef. Diederik bleef volharden om een nieuwe piste te verkrijgen en werd dan ook beloond. Diederik we zullen je op de wedstrijden missen want altijd was je zeer opgewekt en moest je lollen.
Regelmatig kwam Diederik bij mijn ouders over de vloer. Dit was meestal om het bedrag te innen van de lottolestra maar dit maakte onze band dan ook speciaal.
Diederik we zullen je niet gauw vergeten! Onze oprechte deelneming! Veel sterkte aan de familie.

Nathalie De Vos en Kurt Stevens

Mijn schoonvader was een echte kindervriend,
Eigenlijk ieders vriend.
Maar naast dat was hij ook een atletiekfanaat,
Die altijd voor je klaarstaat.

Hij zal er helaas niet meer zijn,
En dat doet mij nu vreselijk pijn.
Een enorme leegte heerst er in mijn hart,
En nu moet ik in mijn leven bouwen aan een nieuwe start.
Een start waarin ik beloof goed voor zijn kleinkinders te zorgen,met de nodige atletiek kennis.

Zijn humor zullen we nooit meer horen,
En dat zal ons ook vreselijk storen.
Hij kon ook serieus zijn,
Dus ook eens zonder gein.

Iedereen bedankt die voor hem klaarstond,
Samen vormen wij nu een hechte bond.

Het Gaat u goed en tot....
Alex De Souter

De eerste 20 jaar van ons leven waren Diederik en ikzelf nagenoeg onafscheidelijk. Als je Diederik zag, zag je mij, en omgekeerd.
We zijn samen opgegroeid in de Stationsstraat. Dat mag je wel letterlijk nemen want we leefden op straat (bij manier van spreken). Hij was de zoon van beenhouwer Edmond, ik van electricien Arthur. We woonden op amper 100 m van elkaar.
We groeiden op in een tijd zonder televisie en zonder auto's. Dus waren we aangewezen op eigen initiatief en vindingrijkheid. Reeds vroeg organiseerden we allerlei activiteiten voor gans de buurt, meestal met sportieve inslag. We evolueerden allebei naar sporten waarin we beiden in onze prille jeugdjaren al uitblonken: Diederik werd loper (vooral cross) en ikzelf coureur. We volgden mekaars sportieve prestaties op de voet en waren elkaars vurigste supporters.

Het leven als sportman belette ons niet in 1968 een studentenclub op te richten, de beruchte Rudderslodders. Ook toen al was Diederik altijd haantje de voorste en stuwende kracht achter zoveel activiteiten. Het heeft bij hem nooit opgehouden.

Na ons huwelijk zijn we uit elkaar gegroeid. Hij verhuisde naar Aalter, ikzelf bleef in Landegem. Diederik werd voorzitter van Halestra, ik voorzitter van WTC Stillekens Aan. Hij kreeg 2 dochters Ann en Lien, ik een dochter Annelien... Merkwaardige paralellen.

Maar dat hij nu zo plots van ons weggaat dat is nauwelijks te vatten. Vooral als het je zo nauw aan 't hart ligt sta je sprakeloos en onbegrijpend. Waarom juist Diederik? We zullen het nooit weten. Eén zaak weten we wel, hij was bijzonder sociaal, bezielend, tomeloos energiek, en trouw aan een woord. We zullen hem nooit vergeten.

Aan Linda, Ann, Lien, Antoinette, en Christine, onze diepe gevoelens van medeleven. We wensen jullie veel sterkte.

Hugo, Francine, en gans de familie Willems

Met veel respect delen we in het verdriet bij het veel te vroeg heengaan van een echte sportman.
Familie H. De Vooght, Tielt.

Diederik,

Je was een man uit duizenden, je straalde vriendschap en hartelijkheid uit.
Waar je nu ook mag zijn, ons zal je bijblijven als een sterke persoonlijkheid
die veel te vroeg van ons is heen gegaan. We zullen je 'heel' hard missen het zal
nooit meer het zelfde zijn zonder jou.

Aan Linda en de kinderen veel moed en sterkte in deze donkere en moeilijke periode.

Van Daele daniel, Borgonjon Peter en Annick, De Roo Michel en Anne
Victor & Florence Louis & Anna

Met verstomming geslagen en diep medeleven met de familie die een echt enthousiasmerend persoon verliezen Rene

Ik kan het nog altijd niet geloven,op de relays in Gent konden we nog eens grapjes uithalen zoals vroeger en dit allemaal moeten we nu missen en nog zoveel andere dingen met jou.De atletiek en vooral zijn club Halestra verliest een bijzonder iemand die leefde met veel inzet voor zijn geliefde sport.
Diederik we zullen je missen.

Ik ben er nog altijd niet goed van. Hij gaat gewoon gene minuut uit mijn hoofd. Ge gaat er mee gaan slapen, en ge staat er mee op. Herinneringen blijven door mijn koppeke spoken. We hebben veel meegemaakt hé samen. En al die generaties die door zijn handen gegaan zijn. We hebben bloed zweet en tranen afgezien soms maar het rendeerde. Zie maar de vele kampioenen die hij gemaakt heeft. Veel geleerd ook bij Diederik. Ne keer één woordeke heb ik gehad met hem, toevallig heb ik het zaterdag nog gelezen in een verslag van hem naar mij gericht maar dat werd heel snel uitgepraat.
We gaan hem missen. De piste zal niet meer zijn wat ze geweest is.
Ik wens de huidige atleten en het huidige bestuur het allerbeste en veel sterkte.
Dirk, dvo, "den beul", trainer, vriend, Diederik.... we gaan je missen!

Juri en familie

Diederik man! Niet te geloven! Zondag stond je nog te "grollen" tegen mij door de micro... en nu dit? Bijna overal in het atletiekmilieu waar ik kwam zag ik je! Altijd even enthousiast... We verliezen hier niet alleen een fantastische en gemotiveerde trainer maar ook een prachtige mens...
Ik wens de naaste familie en vrienden héél véél sterkt!
Het ga je goed!!

Beste familie,
Het bestuur van joggingclub Aalter biedt zijn deelneming aan bij het plotse overlijden van Diederik.
Persoonlijk leerde ik Diederik kennen als een uitstekend trainer, schitterende motivator en pedagoog.
Woorden zijn niet gemakkelijk te vinden maar veel sterkte en moed voor de ganse familie en atletiekfamilie.

Luc Standaert, voorzitter joggingclub Aalter

Halestra zonder Dirk... het is onwezenlijk.
Trainen zonder Dirk... wie zal ons motiveren?
Stage zonder Dirk... nooit meer hetzelfde.
Leven zonder Dirk... het is véél te vroeg.

Diederik, je was voor velen van ons een stimulans op alle vlak. Wat gaan we jou missen man !
Wij hadden het "geluk" je te mogen kennen... bedankt voor alles, je blijft voor altijd in onze gedachten... onder onze huid.

"Geluk" is een ongeschreven liedje
de vogels zingen het uit
het woont in hoge hemelen
en diep onder je huid
(Toon Hermans)

Master Guy

Onze oprechte deelneming!
Veel sterkte en steun in deze moeilijke periode.
Lang geleden trainde ik bij Philip, maar Diederik was ook vaak in de buurt om ons te motiveren, aan te moedigen, te steunen, ...
Ook ik zal Diederik niet gauw vergeten!

Sonja, Sven, Elise en Loïc

Ik leerde Diederik pas het laatste jaar echt goed kennen en kon meteen goed opschieten met hem. Altijd in voor een grap en een grol. Op bijna elke wedstrijd was hij present: foto's maken, noteren, zijn atleten bijstaan, kortom een coach, voorzitter, mens uit de duizend. Toen ik het nieuws vandaag vernam, bleef de tijd even stilstaan. Slechts langzaam drong het tot me door. Een groot atletiekmens is niet meer. Ik ga je missen Diederik!
Xavier Rondas

Dag Linda, Ann en Lien en familie

Het is niet te geloven wat er gebeurd is, zondag nog in Aalter sprak ik na de wedstrijd met Diederik zoals ik hem vele jaren kende als mijn persoonlijke trainer.
Diederik was de man die mij als atleet heeft groot gebracht.
De uren dat we samen hebben door gebracht zijn niet te tellen.
Hij was er dag en nacht voor mij, iedere training weer, niets was hem teveel.
Dat dit overlijden zo plots komt doet ontzettend veel pijn en laat een grote leegte achter.
De vele overwinningen en titels die we samen beleefden zijn niet op te noemen, maar telkens toen ik het podium afstapte zei Diederik me "op naar de volgende wedstrijd".
Diederik was een perfectionist in schema's en hij verwachte dat ook van ons want elke maand brachten we dan ook alles mooi binnen op papier om in zijn archief te bewaren.
Na elk seizoen kregen we een brief waarin Diederik schreef wat hij vond van het afgelopen seizoen en wat hij verwachte voor de toekomst. Deze brieven zal ik blijven lezen als mooie herinneringen die we samen beleefden.
De atletiek verliest een groot iemand, atletiek was Diederiks leven.
Beste Linda, Ann en Lien weet dat je man en jullie vader een gouden iemand was en dat ik mij hem altijd zo zal herinneren.

Patrick Grammens

Aan de naaste familie, de leden van Halestra,

Vijftien jaar geleden leerde ik Dirk kennen via een van zijn atleten (Johny Vanden Berghe, mijn naaste concurrent in de regionale junioreswedstrijden ). Dirk zijn specifieke stemtimbre zorgde ervoor dat zijn gedrevenheid en enthousiasme een extra cachet kreeg. Het respect dat hij voor iedere atleet had was kenmerkend.
Zondag, na de aankomst van de laatste atleet in de senioreswedstrijd in zijn Aalter hoor ik hem zeggen: "Voila, het zit er weer eens op, meer of negenhonderd aankomsten, ik ben content."
Een inspirerend figuur in de atletiekwereld is niet meer.

Francies Van Steenbrugge - atleet Kaagent.

Bij het vernemen van het nieuws vanmorgen drong het niet onmiddelijk door.
We konden het niet geloven dat je er nie meer bent. Na al die jaren dat we gestopt
waren met lopen, bleven we toch uitkijken om jou terug te zien op meetings of crossen.
Diederik het atletiekwereldje zal nooit meer hetzelfde zijn zonder jou. Ik trainde in
der tijd bij filip, maar ook ik kon bij jou terecht als er wat was. We zullen jou zeker
missen. Er zal zeker geen cross voorbij gaan dat we niet aan jou zullen denken.
Linda, Ann en Lynn we wensen jullie nog veel sterkte toe.

Ignace en Valerie, Kim, Laura en Ben

Bij deze wil ik de familie, vrienden en het Halestra-team mijn oprechte deelneming betuigen.
Ik wens jullie veel sterkte toe in deze moeilijke dagen.

"Soms lig je te kijken naar de maan
en denk je: zou ik met mijn ladder op een wolk kunnen staan?"

Veel sterkte

Callewaert steven

Van een ganse generatie lopers is Dirk “the Godfather”. Icoon van de Aalterse atletiek. Telkens als we een duurloopje zullen doen in het Hooggoed, waar hij wel honderd dagen na elkaar zijn half uurtje liep, de hond aan zijn zijde, zullen we aan hem denken. En iedere keer dat we de vertrouwde tartanpiste naast de autosnelweg zullen opgaan, zal hij er zijn. Daar blijft Dirk leven. Zijn geest zal boven het bos zweven, en boven zijn piste. En wij zullen hem herinneren. Alle lopers. Elke keer.